حر بن یزید ریاحی علیه السلام

حر بن یزید ریاحی

دریغا عاقبت شد تنش مجروح تیغ کین         تو گفتی رسته از شاخ صنوبر لاله حمرا

که ناگه ظالمی زد نیزه کین بر تهیگاهش      که بر خاک بلا غلطید آن سرو سهی بالا

بگفتا با فغان یا سید الکونین ادرکنی            ز راه لطف آمد بر سر وی زادة زهرا

سرش بنهاد بر زانو بگفتا مرحبا ای حرّ              که نیکو حق یاری را ادا کردی در این صحرا

تو حری آنچنان کت مادرت بنهاد نامت حرّ            جزای خیر بخشد حق تو را اندر صف عقبا

گنهکار است مشکوة و نماید توبه از عصیان            به امید قبول توبه کرد این شعرها انشا

موضوعات مرتبط: هفتاد و دو تن ، حر بن یزید ریاحی

مدح و منقبت حضرت زهرا "سلام الله علیها"...